„Jedna” to osobista opowieść o miejscu, które niby wciąż istnieje,
ale to już tylko cień tamtej wsi — tej, którą pamiętam.
 
To wieś mojej mamy, gdzie kiedyś przy każdym domu rosła brzoza — sadzono je celowo, z jakiegoś powodu.
 
Naszą, piękną i ogromną, sąsiad ściął bez pytania. Powiedział, że siadały na niej wrony.
 
Dziś większość domów stoi pusta. Niektóre zostały dosłownie zakopane — koparką wykopano dół obok i w niego zepchnięto cały budynek.
 
Nie ma już ludzi, którzy mogliby opowiedzieć, kto i kiedy sadził te drzewa, i dlaczego były tak ważne.
 
Ta historia przerywa się ciszą.
Ta praca — jako mój gest, moja więź i cicha dedykacja dla miejsca, które noszę w sobie.
 
 
Technika: akryl na płótnie
Wymiary: 70 x 100 cm
Rok: 2025